Cumhuriyet bir devlet biçimidir. Cumhuriyette esas olan ilk öğe, devlet başkanının belli bir süre için seçilerek iş başına gelmesidir. Bu bakımdan cumhuriyet, başta bir hükümdarın bulunduğu devlet biçimlerinden (monarşilerden) ayrılır. Monarşilerde devletin başı, belli bir aile içinden çıkar, normal koşullar altında, ölünceye kadar iş başında kalır.

Bir milleti oluşturan, çeşitli mesleklerin ve toplumsal grupların içinde bulunan insanlara halk denir. Bu bakımdan halkçılık ilkesi, hem cumhuriyetçilik hem de milliyetçilik ilkelerinin zorunlu bir sonucudur. Mustafa Kemal Atatürk'e göre millet ile halk aslında tek anlama gelmektedir. Halkçılık ise; millet içindeki çeşitli insan gruplarının çıkarına ve yararına bir siyaset izlenmesi, halkın kendi kendini yönetmeye alıştırılmasıdır.

Türk ve yabancı bütün bilim adamları Atatürk inkılabının en önemli öğesi olarak laikliği kabul ederler. Gerçi Türk inkılabı, içinde taşıdığı ilkelerle bir bütündür. Ama bu bütünün dayandığı iki ana temel, milliyetçilik ve laiklik, öteki ilkeleri sağlamlaştırır. Laikliğin kısa tanımı; devlet düzeninin ve hukuk kurallarının dine değil, akla ve bilime dayandırılmasıdır.

İnkılap, bir toplumun önemli kurumlarını kısa bir süre içinde değiştirip kendini yenileştirmesi atılımıdır. Tarihte önemli, büyük inkılaplar görülmüştür. Atatürk yönetimindeki Türk Milleti de tarihteki en önemli İnkılaplardan birini gerçekleştirmiştir. Türkler bir zamanlar çağın Önemli devletlerinden birini kurmuşlardı. Bu devlet yüzlerce yıl dünyanın sayılı güçlerinden biri olarak kaldı. Ama Batı'da gelişen akıl ve bilim çağına ayak uyduramadığı için geride kalmaya, güçsüzleşmeye başladı.

Bir insan topluluğuna millet diyebilmek için bazı niteliklerin o toplumda olup olmadığı saptanmalıdır. Bazı anlayış biçimlerine göre, bir topluluğun millet sayılabilmesi için ırk birliği yetişir. Bu eksik bir görüştür. Aynı ırktan olmadıkları halde bugün milletlikleri tartışılmaz topluluklar vardır, İsviçreliler ve Amerikalılar gibi, bazılarına göre ise millet olmanın baş şartı aynı dili konuşabilmektir. Bu da her zaman doğru sayılamayacak bir görüştür. İsviçre'de üç ayrı dil konuşulur ama bütün İsviçreliler bir millettirler.

Ekonomik hayatın temelinin üretim olduğu da belirtilmişti. XX. yüzyılda dünya devletleri daha mutlu yaşamak imkanlarına kavuşmak için üretimi artırma gereğini duydular. Bunun için de başlıca üç yöntemin uygulanmasını öngördüler. Liberal Ekonomi: Bu tür ekonomilerde üretim için gerekli olan sermaye, üretim etkinliği ve üretilen malların dağıtımı tümüyle bireylere bırakılmıştır.

• Akılcılık ve Bilimsellik
• Çağdaşçılık ve Batılılaşma
• İnsanlık ve İnsan Sevgisi
• Milli Birlik ve Beraberlik; ülke Bütünlüğü
• Milli Egemenlik
• Özgürlük ve Bağımsızlık
• Yurtta Barış, Cihanda Barış

• Ankara'nın Başkent Olması
• Çok Partili Rejim Denemeleri
• Cumhuriyetin İlanı
• Yeni İdari Teşkilatlanma
• Saltanatın Kaldırılması
• Çok Partili Dönem ve Kurulan Siyasi Partiler
• Takdir-i Sükun Kanunu

• Eğitimde Göz Önünde Bulundurulacak İlkeler
• Eğitim Politikası
• Eğitim Sisteminin Esasları
• Türk Milli Eğitimin Önemi
• Milli Eğitim
• Tevhid-i Tedrisat Kanunu ve Medreselerin Kaldırılması
• Yeni Türk Alfabesi'nin Kabulü (Harf İnkilabı)

• Türk Dil Çalışmaları
• Milli Kültür
• Milli Tarih
• Güzel Sanatlar

• Anayasa'nın Kabulü (Teşkilat-ı Esasiye Kanunu)
• Türk Medeni Kanunu ve Türk Ceza Kanunu

• Bayındırlık Alanında Gelişmeler
• Milli Ekonominin Kurulması
• Sanayii Alanında Gelişmeler
• Tarım Alanında Gelişmeler
• Ticaret Alanında Gelişmeler

• Din Kurumlarının Düzenlenmesi
• Kadının Türk Toplumundaki Yeri
• Kıyafet Değişikliği (Kılık-Kıyafet Kanunu)
• Sağlık Hizmetleri
• Soyadı Değişikliği (Soyadı Kanunu)
• Takvim, Saat ve Ölçü Birimlerinin Değiştirilmesi