Dil nedir? Dil Türkçe anlamı

dil; dil (i) isim
1. ağız boşluğunda, tatmaya, yutkunmaya, sesleri boğumlamaya yarayan etli, uzun, hareketli organ, tat alma organı: ağzımı dolduran kocaman dil, kelimelere yer bırakmıyor ki...- y. z. ortaç.
2. İnsanların düşündüklerini ve duyduklarını bildirmek için kelimelerle veya işaretlerle yaptıkları anlaşma, lisan, zeban: dilinden anadolulu olduğu ancak belli oluyordu.- s. f. abasıyanık.
3. bir çağa, bir gruba, bir yazara özgü söz dağarcığı ve söz dizimi: halk dilinin günebakan ismini verdiği bu çiçek, güneşe âşıktır.- h. s. tanrıöver.
4. belli durumlara, mesleklere, konulara özgü dil.
5. birçok aletin uzun, yassı ve çoğu hareketli bölümleri. 6. büyükbaş hayvanların haşlanıp pişirildikten sonra yenebilen dili: birkaç dilim ekmek, ince bir iki dilim peynir veya dil, bazen de haşlanmış bir sebze yemeği.- s. f. abasıyanık.
7. ayakkabı bağlarının ayağı rahatsız etmemesini sağlayan ve bağ altına rastlayan saya parçası.
8. mecaz düşünce ve duyguları bildirmeye yarayan herhangi bir anlatım aracı.
9. coğrafya kıstak.
10. denizcilik makaraların ve bastikaların içine yerleştirilmiş olan, üzerinden geçirilen halatı istenilen yöne çevirmeye yarayan, çevresi oluklu, küçük döner tekerlek.
11. müzik bazı üflemeli çalgılarda titreşerek ses çıkaran ince metal yaprak.
12. tarih sorguya çekilmek için yakalanan tutsak.
13. halk ağzında anahtar.
dil (ii) isim, eskimiş farsça dil gönül, yürek.

atasözü, deyim ve birleşik fiiller

dil ağız vermemek (birinde) dil bir karış (birine) dil çıkarmak dilden düşmez olmak dilden düşürmemek dilden gelen elden gelse her fukara padişah olur dile dolamak dile gelen ele gelir dile gelmek dile getirilmek dile getirmek dile vermek dile veya dillere) düşmek dili açılmak dili ağırlaşmak dili alışmak dili başka bir dile) çalmak dili bir karış dışarı çıkmak veya sarkmak) dili bir karış olmak) dili boğazına akmak dili çözülmek dili damağına yapışmak veya dili damağı kurumak) dili dolaşmak dili dönmemek dili durmak dili durmamak dili ensesinden çekilsin! dili kılıçtan keskin dili kurusun! dilim seni dilim dilim dileyim, başıma geleni senden bileyim dilinden anlamak dilinden düşürmemek dilinden kurtulamamak dilinde tüy bitmek diline biber sürmek diline dolamak veya takmak) (birinin) diline düşmek diline kira istemek diline pelesenk etmek diline sağlam olmak diline sağlık diline virt etmek (birinin) dilini bağlamak dilini değdirmemek dilini eşek arısı soksun dilini kedi veya fare) mi yedi? dilini kesmek veya kesip oturmak) dilinin altında bir şey olmak dilinin altındaki baklayı çıkarmak dilinin cezasını veya belasını) çekmek veya bulmak) dilinin ucuna gelmek dilinin ucunda dilinin ucuyla dilini tutamamak dilini tutmak dilini yutmak dilin kemiği yok dili olsa da söylese veya anlatsa) dili pabuç kadar dili sürçmek dili tutulmak dili uzamak dili varmak dili veya dilinin) döndüğü kadar dili yanmak diliyle sokmak diliyle tutulmak veya yakalanmak) dillerde dolaşmak veya gezmek) dillere destan olmak dil otu yemek dil tutmak dil uzatmak dil veya diller) dökmek

birleşik sözler

dil adası dil akrabalığı dilaltı dil altı bezleri dil atlası dil avcısı dil balığı dilbasar dil bilgisi dil bilimi dil birliği dil cambazı dil coğrafyası dil dalaşı dil ebesi dil felsefesi dil kavgası dil laboratuvarı dil oğlanı dil öğrenimi dil öğretimi dil pelesengi dil peyniri dilsever dil sürçmesi dil şakası dil tutukluğu dil yarası dilden dile dile kolay dili bozuk dili tutuk dili uzun dili yatkın dili zifir ana dil ari dil bitişken dil bükünlü dil diplomatik dil gizli dil güneş dil teorisi iltisaki dil küçük dil ortak dil ölçünlü dil ölü dil özel dil resmî dil sivri dil standart dil tatlı dil tek heceli dil yabancı dil yapay dil yapısal dil bilimi yapma dil ana dili beden dili çevirici dili çeviri dili çocuk dili danadili geyikdili hâl dili halk dili kayış dili kaynanadili kedidili kıyı dili kilit dili konuşma dili kuşdili kuş dili öküzdili sığırdili vücut dili yazı dili yazın dili yılandili akraba diller baltık dilleri cermen dilleri İskandinav dilleri latin dilleri roman dilleri ural dilleri