Doktor

Bin yıl önce, ilk üniversitelerin ortaya çıkmasıyla birlikte, akademik bir unvan olarak kullanılmıştır. Günümüzde, doktora sahibi olan kişilere verilmekle birlikte, genellikle Tıp Doktoru anlamında kullanılır ve kişilerin adlarından önce gelen Dr. kısaltmasıyla belirtilir. Bizde hekim olarak anılan bu meslek grubunun tarihi çok daha eskilere dayanır. İbni Sina modern tıbbın babası olarak bilinir ve Avrupa'da Avicenna adıyla ders kitaplarında okutulur.

DOKTOR (almanca) türkçe anlamı

1. i. doktor (m)
2. hakim (m)

DOKTOR (almanca) türkçe anlamı

3. i. doktor (m)
4. hakim (m)

DOKTOR (almanca) türkçe anlamı

5. i. doktor (m)
6. hakim (m)

DOKTOR (türkçe) anlamı

7. tıp öğrenimi görerek diploma aldıktan sonra
8. hastalıklara tanı koyarak sağaltma yetkisi olan kimse
9. hekim
10. tabip
11. bir fakülteyi ya da bir yüksekokulu bitirdikten sonra belli bir bilim dalında en yüksek öğrenim aşamasına vardığını
geçirdiği özel sınavla ve başarılı bir yapıtla gösterenlere verilen san.

DOKTOR (türkçe) anlamı

12. tıp öğrenimi görerek diploma aldıktan sonra
13. hastalıklara tanı koyarak sağaltma yetkisi olan kimse
14. hekim
15. tabip.bir fakülteyi ya da bir yüksekokulu bitirdikten sonra belli bir bilim dalında en yüksek öğrenim aşamasına vardığını
geçirdiği özel sınavla ve başarılı bir yapıtla gösterenlere verilen san.

DOKTOR (türkçe) anlamı

16. tıp öğrenimi görerek diploma aldıktan sonra
17. hastalıklara tanı koyarak sağaltma yetkisi olan kimse
18. hekim
19. tabip.bir fakülteyi ya da bir yüksekokulu bitirdikten sonra belli bir bilim dalında en yüksek öğrenim aşamasına vardığını
20. geçirdiği özel sınavla ve başarılı bir yapıtla gösterenlere verilen san.

Doktor (almanca) ingilizcesi

1. (der) n. doctor
2. Doctor of Medicine
person who is licensed to practice medicine,

Doktor (almanca) ingilizcesi

3. (der) n. doctor
4. Doctor of Medicine
person who is licensed to practice medicine,

Doktor (almanca) ingilizcesi

5. (der) n. doctor
6. Doctor of Medicine
person who is licensed to practice medicine,

DOKTOR (türkçe) ingilizcesi

7. [Doktor (der) ]n. doctor
8. Doctor of Medicine
9. person who is licensed to practice medicinen. doctor
10. physician
11. therapist
12. doc
13. medic
14. medico
healerpref. medico,

DOKTOR (türkçe) ingilizcesi

15. [Doktor (der) ]n. doctor
16. Doctor of Medicine
17. person who is licensed to practice medicinen. doctor
18. physician
19. therapist
20. doc
21. medic
22. medico
healerpref. medico,

DOKTOR (türkçe) ingilizcesi

23. [Doktor (der) ]n. doctor
24. Doctor of Medicine
25. person who is licensed to practice medicine
26. n. doctor
27. physician
28. therapist
29. doc
30. medic
31. medico
32. healer
33. pref. medico,

Doktor (almanca) fransızcası

1. n. docteur (m)
2. médecin (m)
3. docteur médecin (m)

DOKTOR (türkçe) almancası

1. n. Doktor
2. Kliniker
Doktor ile ilgili detaylı bilgilerin yer aldığı sayfa: Doktor Alm. Arzt (m), Fr. Medecin docteur (m), İng. Doctor, physician. Doktor, Latince öğretmen demektir. Bin yıl önce, ilk üniversitelerin ortaya çıkmasıyla birlikte, akademik bir ünvan olarak kullanılmıştır. Günümüzde, doktora sahibi olan kişilere verilmekle birlikte, genellikle Tıp Doktoru anlamında kullanılır ve kişilerin adlarından önce gelen Dr. kısaltmasıyla belirtilir.
Doktor ünvanı, ilk olarak Avrupa'da ortaya çıkmış ve zamanla Amerika'ya ve diğer Avrupa sömürgelerine de yayılmıştır.
Türkiye'de doktorlar 6 yıllık üniversite eğitimi görürler ve mezun olduklarında pratisyen hekim olurlar, reçete yazma ve hastanelerde çalışma iznine sahip olurlar. Belirli bir alanda uzmanlaşmak isteyenler, Tıpta Uzmanlık Sınavı'na (TUS) girerler.
1. Tedavi sanatlarında pratisyen, tıp fakültesi, dişçilik ve veterinerlik bölümlerinden derece alıp devlet tarafından uygulama (hekimlik) yapabilmek için lisans almış kişi. Hekim, kişilerde hastalık çıkmasını veya birinden diğerine geçmesini önlemeye yarayan bilgilerin uygulama alanına konması ve bunun için gerekli yeni metot ve usulleri araştırır. Nüfus tesbiti, periyodik muayeneler, bulaşıcı hastalıkların kontrolü, çevre sağlığının düzeltilmesi, beslenme durumunun iyileştirilmesi, dejeneratif (yıkıcı) hastalıklarda erken teşhis ve koruma, iş ve meslek sağlığı çalışmaları, kazalarla ilgili çalışmalar, yaşlı bakım çalışmaları, rehabilitasyon çalışmaları ve bu hizmetlerin istatistiki değerlendirilmeleri hekimin başlıca görevleri arasındadır. ( Hekim)
2. Belli bir öğrenim dalında uzman olarak nitelenen en yüksek diploma ünvanına sahip kişi. Tıbbiye dışında doktor ünvanı, Türkiye Cumhuriyetinin ilk kuruluş yıllarında yabancı öğretim üyelerinin etkisiyle girmiştir. Üniversite öğretim üyesi sıfatını kazanabilmek için başlangıçta doktora yapmak mecburiyeti yokken, daha sonra 4936 sayı ve 13-6-1946 tarihli üniversiteler kanununun 18/a maddesince mecburi olmuştur (Edebiyat doktorluğu, fen doktorluğu, ilahiyat doktorluğu buna misaldir).
Bu öğrenim dallarında bu ünvana sahib olabilmek için o dalda doktora vermek gereklidir.
Doktora; fakülte ve yüksek okullarca tertiplenen, değişik yönetmeliklere tabi bir tez hazırlanmasıdır. Mastır tezini yapmış ve imtihanını vermiş doktora adayı, yabancı dil ve meslek sahasından imtihana girer. Yönetici hocanın gösterdiği seminer ve doktora derslerine katılır. Başarılı olduğu takdirde tez konusunu alır ve çalışmaya başlar. Çalışmasını bitirince, ihtisas tezini görüşülmek üzere jüri heyetine sunar. Jüri heyetince tez incelenir sonra kabul edilirse doktor adayı jüri önünde sözlü imtihana tabi tutulur. İmtihanı başardığı takdirde doktor ünvanını almaya hak kazanır.
Kaynak: Rehber Ansiklopedisi
Önceki Paylaşımlar