Emir

Emir, Müslüman Ortadoğu ülkelerinde bey, askeri komutan, vali ya da yüksek rütbeli subay. Zaman zaman askeri önderler için kullanılan emirü'l-müminin unvanını, büyük olasılıkla Kuran'daki Allah'a, peygambere ve aranızda komuta yetkisiyle donatılanlarla (ulu'l-emr) itaat et (Maide;59) biçimindeki emre dayanarak ikinci halife Ömer kullanmıştır. Bu unvan, 1517'de halifeliği devralan Osmanlı hükümdarlarınca pek az kullanıldı.

EMIR (almanca) türkçe anlamı

1. i. emir (m)

EMIR (inglizce) türkçe anlamı

2. i. emir

EMIR (türkçe) anlamı

3. Buyruk
4. komut
5. talimat. İstek:İkide birde dönüp benden bir emrim olup olmadığını soruyordu.- Y. K. Karaosmanoğlu. Bir makamdan öbürüne geçerken görevliye verilen belge. Araplarda ve daha başka Müslüman ülkelerde bir kavim
6. şehir veya ülkenin başı.
7. 2. anlamı emir.

EMIR (türkçe) anlamı

8. (Arapça) Erkek ismi 1. Bir kavmin
bir şehrin başı. 2. Büyük bir hanedana mensup kimse. 3. Peygamberimizin soyundan gelen. 4. Kumandan. 5. Abbasi devletinde başkomutan. 6. Osmanlı devletinde beylerbeyi ve Tanzimat'tan sonra sivil paşalığın ilk derecesi.

EMIR (türkçe) anlamı

9. buyruk
10. komut
11. bir orundan öbürüne geçerken görevliye verilen belge.
12. araplarda ve daha başka müslüman ülkelerde bir kavim
13. kent ya da ülkenin başı.

Emir (almanca) ingilizcesi

1. n. Muslim ruler (i.e. prince
2. commander
3. etc.),n. Muslim ruler (i.e. prince
4. commander
5. etc)
6. n. emir
7. Muslim ruler
8. n. emir
9. Muslim ruler (i.e. prince
10. commander
11. etc.),

Emir İngilizce anlamı ve tanımı

Emir anlamları
    (noun) Alt. of Emeer
Emir tanım:
Kelime: emir
12. Söyleniş: i-'mir
13. A-
14. İşlev: noun
15. Kökeni: Arabic amIr commander
16. : a ruler
17. chief
18. or commander in Islamic countries
19.
Emir ile eşanlamlı (synonym) kelimeler
Ameer
20. Amir
21. Emeer
,

EMIR (türkçe) ingilizcesi

22. n. Muslim ruler (i.e. prince
23. commander
24. etc)
25. n. emir
26. Muslim ruler
27. n. emir
28. Muslim ruler (i.e. prince
29. commander
30. etc)

Emir (almanca) fransızcası

1. n. émir (m)

Emir (ingilizce) almancası

1. n. Emir
2. moslemischer Herrscher

Emir (ingilizce) italyancası

1. s. emiro

Emir (ingilizce) ispanyolcası

1. s. emir

Emir (ingilizce) portekizcesi

1. s. emir (chefe de tribo muçulmana)

Emir (ingilizce) flemenkcesi

1. zn. emir (mohammedaans heerser)
Emir, Müslüman Ortadoğu ülkelerinde bey, askeri komutan, vali ya da yüksek rütbeli subay. Zaman zaman askeri önderler için kullanılan emirü'l-müminin unvanını, büyük olasılıkla Kuran'daki Allah'a, peygambere ve aranızda komuta yetkisiyle donatılanlarla (ulu'l-emr) itaat et (Maide;59) biçimindeki emre dayanarak ikinci halife Ömer kullanmıştır. Bu unvan, 1517'de halifeliği devralan Osmanlı hükümdarlarınca pek az kullanıldı. 10. yüzyılda halifenin Bağdat'taki ordularının komutanına emirü'l-ümera (başkomutan) unvanı verilmişti. Emir kavramı ayrıca, halife ya da vekilinin taşıdığı emirü'l-hac unvanında (Mekke'ye yapılan hacca başkanlık eden) olduğu gibi makamı da belirtebilir. Bu son kullanım, Muhammed'in kendisi ve ilk halife Ebubekir tarafından başlatılan bir gelenekten kaynaklanır. Emeviler döneminde emirlerin yönetsel ve mali yetkileri vardır. Abbasiler döneminde mali işlerden sorumlu ayrı bir görevli atandığından, emirlerin yetkileri bir ölçüde azaldı. Bazen, Aglebilerde ve Tahirilerde olduğu gibi halifeye simgesel bağlılık gösteren emirler, kendi illerinde gerçekte bağımsız birer hükümdar durumundaydı. Kimi zaman da ili önce zorla ele geçirir, ardından da yasallığının onaylanması için halifeye başvururlardı. Büyük Selçuklularda emir, devlet adamları ve hizmetlileri için kullanılırdı; emir-i büzürg (büyük vezir), emir-i alem (sancaktar), emir-i camehane (esvapçıbaşı) gibi. Ayrıca emir-i sipehsalar, emir-i emiran gibi askeri rütbeleri belirten unvanlar da vardı. İlhanlılarda emir noyanla eşanlamlıydı ve eyalet valilerine verilen bir unvandı. Bu unvan bazı İlhanlı saray görevlileri için de kullanılmıştır. Osmanlılarda ilk hükümdarlar birer emir sayılmakla birliktei bu unvanı yalnızca, I. Bayezid'in (Yıldırım) oğlu Süleyman Çelebi (Emir Süleyman) doğrudan kullanmıştır. Anadolu beyliklerinde ve Osmanlılarda emirin yerini bey aldı, emirü'l-ümera karşılığı olarak da beylerbeyi kullanıldı. Ama Mekke valilerine emir-i Mekke, hacıların güvenliğini sağlayan Şam valilerine de emirü'l-hac dendi. Sonradan emir unvanı Orta Asya'da, özellikle Buhara ve Afganistan'daki bağımsız küçük devletlerin hükümdarlarınca benimsendi. Öte yandan günümüz Birleşik Arap Emirlikleri, Kuveyt ve Katar'ın devlet başkanlarının unvanları emir'dir. Birleşik Arap Emirlikleri, devleti oluşturan emirliklerin başındaki hükümdarlara şeyh denmektedir. Birleşik Arap Emirlikleri adındaki Emirlikleri sözcüğü, federasyonun adına daha uygun bir kavram bulunamadığı için girmiştir; çünkü şeyhlik mahalle ya da mıntıkaya denk düşen en küçük yönetsel birimler için çoktandır kullanımındaydı.

Kaynak

Bu sayfa, online kullanıcı topluluğu tarafından oluşturulan ve düzenlenen özgür ansiklopedi projesi Wikipedia'nın Türkçe versiyonu Vikipedi'deki Emir maddesinden faydalanılarak veya ilgili madde birebir kopyalanarak hazırlanmıştır. Bu makale, GNU Özgür Belgeleme Lisansı ilkeleri kapsamında, Vikipedi sitesi kaynak gösterilerek özgürce kullanılabilir.

Önceki Paylaşımlar