geyik

Geyik, geyikgiller (Latince: Cervidae) familyasında geviş getiren otçul memeli hayvanların ortak adıdır. Çift toynaklılar takımında bulunan akraba familyalardaki benzer hayvanlar da genel olarak geyik diye adlandırılmaktadır. Çeşitleri: Çok türü vardır. Kızıl, Ren, Karibu, Ala, ...

GEYIK (türkçe) anlamı
1. 1 . Geyikgillerden
2. erkeklerinin başında uzun ve çatallı boynuzları olan memeli hayvan (Cervus elaphus).
3. 2 . argoKarısının veya bir kadın yakınının ihanetine uğramış erkek.
4. Atasözü
5. deyim ve birleşik fiiller
6. geyik etine girmek
geyikler kırkımında
GEYIK (türkçe) anlamı
7. geyikgillerden
8. erkeklerinin başında uzun ve çatallı boynuzları olan memeli hayvan (cervus elaphus).
9. karısının ya da bir kadın yakınının ihanetine uğramış erkek.
GEYIK (türkçe) ingilizcesi
1. n. deer,
GEYIK (türkçe) fransızcası
1. cerf [le]
GEYIK (türkçe) almancası
1. n. Hirsch
2. Kitz
3. Rothirsch

Geyik hakkında bilgiler

Alm. Hirsch, Fr. Cerf, İng. Deer. Familyası: Geyikgiller (Cervidae). Yaşadığı yerler: Avrupa ormanlarıyla Asya’nın bazı cihetlerinde, Kuzey, Güney Amerika ve Afrika’nın Kuzeybatı kesimlerinde. Yeni Zelanda ve Avustralya’da. Özellikleri: Geviş getiren toynaklı memeliler. Dallı boynuzları vardır. Genellikle erkekler boynuzludur ve her sene eskiler atılarak yeni boynuzlar çıkar. Yaşları boynuzlarının dallarıyla tesbit edilir. Ömrü: 30 yıl kadar. Çeşitleri: Çok türü vardır. Kızıl, Ren, Karibu, Ala, Benekli, Muncak, Karaca, Misk, Mus, Kanada, Virginia, Çin, Havlıyan, Bataklık geyiği en meşhurlarıdır.

Geyikgiller (Cervidae) ailesi türlerine verilen genel ad. Çiftparmaklılar (Artiodactyla) takımından geviş getiren toynaklı memelilerdir. Ayakları dörder parmaklıdır. Safra kesesi bulunmaz. Dünyanın hemen hemen her yerinde yaşayan ince bacaklı, kısa kuyruklu, çevik ve zarif bir hayvandır. Dişisine “Maral” denir.

Geyiklerin en tipik özelliği, dallı boynuzlarıdır. Birkaç cins dışında boynuzlar sadece erkeklerde bulunur. Boynuzsuz olan erkeklerin köksüz üst köpek dişleri uzar. Misk geyiği ve Çin su geyiği boynuzsuzdur. Ren geyiklerinin yabanisi olan Karibuların hem erkek, hem dişisi boynuzludur. Evcil renler de yabanilerden evcilleştirilmiştir. Her geyik türünün kendine has boynuz şekilleri vardır. Mus geyiklerinde 30 kg ağırlığında dallı boynuzlar bulunur. Her sene üreme döneminden sonra geyiklerin boynuzları düşer, yerine yenisi çıkar. Her yenilenişte bir fazla çatallı boynuz sürer. Büyüme devresinde boynuzlar yumuşak ve süngerimsi olup, içinden damarlar geçen kadifemsi ince bir deri ile kaplıdır. Daha sonra kan damarları büzülerek deri kurur. Geyik, boynuzlarını ağaçlara sürterek üzerindeki deriyi çıkartır. Hayvanın yaşı boynuzlarının dallarının sayısıyla tesbit edilirse de buna kesin güvenilmez. Boynuzlar, geyikler arası kavgalarda ve savunmada kullanıldığı gibi, aşırı vücut ısısını dışarı atmada da radyatör vazifesi görür. Asya’nın birçok ülkesinde toz haline getirilmiş geyik boynuzunun, yaşlanan dokuları yenilediğine ve böbrek rahatsızlıklarına iyi geldiğine inanılır ve geyik boynuzu ticareti yapılır.

30 yıl kadar yaşayanları vardır. Görme, koklama ve işitme duyuları gayet güçlüdür. Yılda iki kez renk değiştirirler. Yalnız veya küçük sürüler halinde dolaşarak, yaprak, tomurcuk, sürgün ve çimenle beslenirler. Genç ağaçların alt dallarını budayarak daha gür yetişmelerine sebeb olurlarsa da, tomurcuk ve filizleri yiyip, ağaç kabuklarını kemirdiklerinden zararlı sayılırlar.

İnsanlar çok eski zamanlardan beri geyiklerden faydalanmayı öğrenmişlerdir. Kuzey kutbuna yakın bölgelerde Eskimo ve Laponların gıda, giyecek ve ulaşım ihtiyaçlarını geyikler karşılar. Geyik derisi çok değerli olup, eldiven, ceket, pantolon ve ayakkabı yapımında kullanıldığı gibi, tüylerinden çeşitli kürk ve sıhhi yataklar da yapılır. Özellikle Hindistan’da bol rastlanan benekli geyiğin derisi çok makbuldür. Çinliler bu geyiğin boynuzlarından ilaç yaparlar. Zamanımızda geyikler dünyanın her yerinde avcılık sporunun en büyük sürek avı kurbanıdır. Sorumsuzca avlanma sonucu sayıları hayli azalan geyikler, son yıllarda kanunlarla korunmaya çalışılmaktadır.

Geyik Çeşitleri

Alageyik (Dama dama): “Sığın” da denir. Güney Avrupa ve Kuzey Afrika’da sürüler halinde yaşar. Bizde de vardır. Anavatanı Akdeniz ülkeleridir. Ürkek ve ihtiyatlı olup, gündüzleri çalılıklar arasında gizlenip, geceleri faaliyet gösterir. Yaprak, tomurcuk, meyve ve yonca yer. Uzunluğu 140 cm, omuz yüksekliği 90 cm, ağırlığı 125 kg kadardır. En tipik özelliği boynuzlarıdır. Boynuzlarının ağırlığı 6-7 kilogramdır. Dişiler boynuzsuzdur. Yazın vücudunun üst ve yanları kırmızımsı kahverengine dönüşür ve beyaz lekelerle süslenir. Kışın tüyleri uzayarak rengi griye döner ve benekler kaybolur.

Yalnız İran’da yaşayan türüne “Anadolu” veya “İran Alageyiği” (Dama mesapotanica) denir. Sonbaharda başkanlık ve dişiler için erkekler döğüşür. Ekim ayında çiftleşir. Sekiz aylık bir gebelikten sonra dişi Alageyik, haziran ve temmuzda 1-2 yavru doğurur. Sığının davranışları keçi gibidir. 20 cm’lik beyaz kuyruğunu devamlı hareket ettirir. Dişi, bir tehlike karşısında yavrusunu ya yanına alarak kaçar, yahut bir çalılık arasına gizleyerek uzaklaşır. Alageyik insanlar tarafından çok sevildiğinden halk türküleri ve folklora da geçmiştir. Avlanması kanunen yasaktır. Milli parklarda küçük sürüler halinde yetiştirilmektedir.

Misk geyiği (Moschus moschiferus): “Misk keçisi” veya “Misk ahusu” da denir. Şekil ve boyca dağ keçisinden daha küçük olup, uzunluğu 100 cm, omuz yüksekliği 55 cm ve ağırlığı 10-12 kg kadardır. Boynuzsuzdur. İri kulaklı ve yünümsü kalın postu vardır. Çin ve Tibet arasındaki yüksek dağlarda ve Sibirya’nın güney taraflarında bulunur. Erkeğinin üst çenesinin iki tarafında ağzından dışarı çıkmış ve alt dudağından aşağı sarkmış 5-7 cm uzunlukta iki köpek dişi (kesici diş) vardır. Gayet çevik ve atiktir. Kuyruğu ziyadesiyle kısa ve kıllarının dipleri beyaz ve uçları esmerdir. Hoş görünüşlü koyu kahverenkli postu, uzunca tüylü, kaba ve dayanıksızdır.

Erkekler gri benekler taşır. Erkek ahuların karınlarının orta kısmında göbek ile eşey organı arasında bir çeşit “misk kesesi” bulunur. Çiftleşme zamanı 50 gr kadar misk (kokulu sıvı) salgılanarak kesede birikir. Tıp ve koku sanayiinde önemi büyük olan bu madde için misk geyikleri bol miktarda avlanıp öldürülmektedir. Çinliler bunu lavanta imalinde kullanırlar. Kurutulmuş yağ parlaklığında esmer tanecikler halindedir. Misk, hayvanından çıkarılmış olan misk kesesiyle satılır. İki çeşittir. Çin’de yaşayanlarından elde edilene Tatar veya Çin nafesi (miski) denir. Kırmızı kıllı kese içerisinde bulunur. Diğeri Rus nafesi olup, beyaz kıllı kese ile satılır. Çin’de yaşayan cinsin miski diğerinden daha makbuldür. Misk geyiği guddesinin özü; çıban, çürükler ve komaya girmeye karşı “Eski Çin ilacı” olarak kulanılır.

Eşleşme ocakta olur. Beş aylık bir gebelikten sonra haziran ayında renkli ve beyaz benekli 1-2 yavru dünyaya gelir. Misk geyiği ürkek ve tedbirlidir. Gündüzleri yuvasında dinlenir. Geceleri ot, yaprak ve diken yemeye çıkar. Çoğunlukla yalnız veya eşiyle dolaşır.

Ren geyiği (Rangifer tarandus): Kuzey Yarımkürenin soğuk bölgelerinde yaşayan, kızağa koşulduğu gibi, et, süt, deri ve boynuzlarından da faydalanılan bir geyik türüdür. Avrupa, Asya ve Amerika’da sürüler halinde rastlanır. Yüksekliği 110 cm, boyu 200 cm ve ağırlığı 350 kg olanları vardır. Hem erkek, hem dişiler boynuzludur. Koku ve işitme duyuları güçlüdür. Kulaklar küçük, burunları kıllı, gerdan yeleli, postu sert ve sık kıllı, iri gözlü hayvanlardır. Geniş ve düz toynakları karda uzun süre yürümeye elverişlidir. Kılı örülebilir.

Erkek ren geyiği sürüsüne bekçilik yapar. En büyük düşmanı avcılar ve beyaz kurttur. Aç kurtlara karşı boynuzlarıyla kendini savunur. Erkekler boynuzlarını kış başında, dişiler mayısta atarak değiştirir. İnsana saldırmaz. Evcilleştirilebilir. İyi koşucu ve yüzücüdür. Yabanisine “Karibu” denir. En çok Yenidünya’da bulunur. Kuzey Kanada, Alaska ve Grönland’da Karibu sürülerine rastlanır. Ayakları kırılarak sakatlanan Karibular vahşi hayvanlardan korunmak için yüzerek ıssız adalara sığınırlar. Kemikleri iyice kaynadıktan sonra bu özel sanatoryumlarından tekrar yüzerek eski bölgelerine dönerler. Renler Yenidünya’ya sonradan getirilmiştir. Kuzeyde Eskimo, Kızılderili ve Laponyalıların başlıca besin ve giyim kaynağı, renlerin yabanisi olan Karibulardır.

Laponlar günlük yaşayışlarını Ren geyiklerinin hareketlerine göre tanzim ederler. Sürüleri takip ederek onların ardından göç ederler. Eskidünya Karibuları evcilleştirilmiştir. Ren deyince bunlar anlaşılmaktadır. Boynuzları gösterişli olup, arkaya ve yukarıya doğru kıvrılır. Dalları kürek gibi yassı olan boynuzlarıyla karları eşeleyip, altından çıkarttıkları liken, yosun ve bitkilerle beslenirler. Sonbaharda kışı geçirmek için büyük sürüler halinde, çıplak tundraları terk ederek, daha güneydeki ormanlık bölgelere inerler. İlkbaharda tekrar kuzeye çıkarlar. Böyle göçmen olanlara “Orman Renleri” bölgelerinde kalanlara “Tundra Renleri” denir. Üreme mevsimlerinde erkek Renler kıyasıya döğüşürler. Bazan iki hasmın boynuzları birbirine dolanarak vahşi hayvanlara yem olur veya açlıktan ölürler.

Laponyalılar ve Eskimolar bu hayvanları evcilleştirerek kendisinden çok yönlü fayda sağlarlar. Süt ve etini yedikleri gibi, derisinden elbise, çarık, çadır, hatta sandal yaparlar. Yağını kandilde yakar, sinirinden ip imal eder, kendisini de kızaklara koşarlar. Bir ren saatte 10- 12 km çekebilir. En fırtınalı havalar bile renleri yolundan alıkoyamaz. Hatta yüzlerine çarpan rüzgara karşı yol almaktan adeta zevk duyarlar. Bundan dolayı Ren geyiklerine “Buzlu Kuzeyin Develeri” denir. Laponyalıların serveti, mülkü, sahib oldukları Renlerin sayılarının çokluğu ile ortaya çıkar.

Mus (Alces alces): Geyiklerin en büyük cinsidir. “Tataristan Sığırı” da denir. Avrupa, Asya ve Amerika kıtasının en kuzeyindeki rutubetli ve sık ormanlarında yaşar. Ayaklarının geniş toynaklarıyla bataklıklarda çamura gömülmeden rahatça dolaşır. Bu hayvan gayet rahatlıkla suda yüzer. Yosun, ağaç kabuğu ve kökleriyle geçinir. Yazın göllerdeki sazlık ve nilüferleri yemeği sever. Erkeklerinin kürek biçiminde yassı ve çok dallı boynuzları vardır. Her sene boynuzlarını değiştirir. Vücut uzunluğu 280 cm, omuz yüksekliği 240 cm ve kuyruğu 10 cm kadardır. Ağırlığı ise 600 kilogramı bulur. En irisi “Alaska Musu” olup, 900 kg kadardır. Boynuzlarının ağırlığı 30 kg gelen Muslar vardır.

İri kulaklı, kaba tüyleri uzun ve koyu kestane renklidir. Yabani, ürkek ve güçlüdür. Koku ve işitme duyusu hassas olduğundan, kendisine yaklaşmak hayli güçtür. Gerdanında et ve tüylerden meydana gelmiş bir püskül sarkar. Evcilleştirilmesi güçtür. Esaret hayatına dayanamaz. Yalnızlığı sever. Çiftleşme mevsiminde erkekler kanlı kavgalar yapar. Eylülde çiftleşir. Sekiz aylık bir gebelik döneminden sonra, mayısta renk bakımından annesine benzeyen tek bir yavru doğar. İlk doğumdan sonra ikiz veya üçüz doğurur. Derisi eldiven ve av elbisesi yapımında makbul sayılır. Boynuzlarından bıçak sapı yapılır. Eti de makbuldür.

Karaca (Capreolus capreolus): Gayet sevimli, çevik ve hareketli, küçük yapılı bir geyik türü. Ot, yaprak ve sürgünlerle beslenir. Gündüzleri gizlenir, sabah ve akşamları dolaşır. Avrupa ve Güneybatı Asya’nın sık çalılıklı küçük ormanlarında yaşar. Görme ve işitme duyusu kuvvetlidir. Dağ keçisi gibi çevik ve ataktır. Çok iyi sıçrar ve tırmanır. 100 cm uzunluk, 75 cm yükseklik, 30 kg kadar ağırlıktadır. 10-15 yıl yaşar.

Rengi her mevsimde siyaha yakın esmer olduğundan lisanımızda “Karaca” denilmiştir. Postu yazın kırmızımsı (kahvemsi- sarı), kışın külrenginde sert ve kalın tüylerle kaplanır. Genel olarak yalnız dolaşır. Yalnız erkekler boynuzludur. 20 cm kadar olan boynuzlarının her iki tarafında küçük çatallar bulunur.

Üremesi tipiktir. Çiftleşme temmuz-ağustosta olursa, yavrular 9-10 ay sonra haziranda doğar. Eşleşme aralıkta olursa, doğum 5-6 ay sonra yine haziranda olur. Genellikle beyaz benekli ikiz doğurur. Yavrularını tilki ve kartal gibi yırtıcı hayvanlara karşı şiddetle korur. Ön ayaklarını yere vurarak çıkardığı gürültüyle düşmanlarını kaçırtmaya çalışır. Sonbaharda yiyecek bulmak için 50-60 adetlik sürüler halinde bir bölgeden diğerine göç ederler. Boynuzlar sonbaharda düşer. Kışın bir çatal fazlasıyla sürer. Karacanın eti son derece lezzetli olup, av etlerinin birincisi sayılır. Nesli tükenmeye başladığından birçok ülkede avlanması kanunen yasaktır.

Çizgi roman kahramanı “Bambi”, Kuzey Amerika kökenli Virginia geyiğinin örneği olarak gösterilir.

Şarkı Sözleri

Azap Hg tarafından söylenen geyik adlı şarkının sözleri.

şimdi başa sar al bunu dinle
ibne konuşuyonda hani dinleyen kitle
herkes farklı tripte
biri anaya söver biri 15'lik kızla klipte
bırak üretme git annen yıkasın küvette
ünlü olursun anca düetle
battle parçalarla olmaz homie yürekle
yaptıklarının arkasında dur kaçma bi yere
sana tasma takıcam
kedi yasla kıçını koltuğa otur ve sadece izle (izle)
uğraşmanın sonucunu biliyorsun
sabrımızı mı deniyorsun?
istanbul'a gidip kaç yıl ekmeğini yediğin bursa'ya sövüyorsun (piç)
hepinizde şekiller tavan hayatlar yalan
bukalemun gibisiniz erkeklik sanal
karışırsa bursa kardeşlerim ilk evini başına yıkar
piç rapçiye sokak ortasında linç girişimi
bu senin ölümün azap'ın edebiyete direnişi (piç)
gerçekleri konuş bi' baltaya sap bile olamadın
şu an rahatsan unutma idamım masamda daha olamadım (olamadım)
10 yılı aşkın rap hayatında ismin şehrimde sona kalır
azap'ta kim demişsin yanındakine danış o beni iyi tanır
alın diss bıdı bıdı karı gibi konuşmayı bilirsiniz anca
ismim geçti kimsin sen de dinleyen de seni bi bok sanıcak
hüseyin zamanı geldiğinde üstüne pitbull salıcak
alçak seni tek kelimeyle tanımlarım. yavşaaaakkkk
eminem seni fame için yarrakta yersin
bu da rap dersin
gördüğün an çok pismiş hüseyin'in tersi dedi dersin
rap'e geri gelsin fanlarım parça bekliyor
telefonda amcık ağızlı kankan tekliyor
hepinizin toplamı bir ben etmiyor
hortum yanımda ben kumandan
ortamınıza koydum kurallar çiğne bi bakalım
boynunu kırarlar yerin kulağı var akıllı ol
bu piç bende takıntı yoo
bursa'yı terkedin önünde yol
yoksa bul yoksa ne?
yok etmeyi denesene beni korkak
bu adam fazla deli beni görünce ortamdan gazla dimi
bi liste seni sikmek için can atan adam var hazla hem de
sana bu parça fazla gelir azma gelin kazma seni
yakında rap'i bırakıp karşınıza sazla gelir (taşla beni)
yaptığınıza bizim buralarda sadece boş laf denir
nakarat x2
kalk uyan yatağından çek çıkar beni batağımdan
bak kaç senedir sanatım var
ortamınızı duman ederim lan
patlar silahlar aptal haplar değil ahmak eğit
kaçıncı diss bu kaçıncı beat
seninle yaptığımızın adı geyik (ahhhh)
İlgili Konu Başlıkları Tümü

Geyik Muhabbeti

Geyik Muhabbetleri aslında bir mizah tarzı olarak 80`li yılların başında mizah yazarı ve çizer Cihan Demirci tarafından başlatılmış olup, bu sözcüklerin isim babası Cihan Demirci`dir. 1982`lerde dilimize, mizahımıza ve argoya "Geyik muhabbeti"ni sokan Cihan Demirci, bu ...

Geyik Barajı

Geyik Barajı, Muğla'nın Milas ilçesinde Sarıçay üzerinde, içme suyu temini amacıyla 1986-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır. Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 260.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 41,00 m, normal su kotunda göl hacmi 40,80 hm3, ...

Kara Geyik

Kara Geyik, ``Oglala Lakota`` (Siu) kızılderili kabilesinin ünlü şamanı (Yerli dilinde Wichasha Wakan) ve büyüğü. Kara Geyik (Yerli Dilinde ``Hehaka Sapa``) (İng. ``Black Elk``) (doğumu 1863 - ölümü 1950)

Benekli Geyik

Benekli geyik (Axis axis), geyikgiller (Cervidae) familyasından bir geyik türü. Sri Lanka, Bangladeş ve Hindistan'ın büyük kısmında ormanlık arazide bulunur.

Geyik, Ilıca

Geyik, Erzurum ilinin Aziziye ilçesine bağlı bir köydür.

Kızıl Geyik

Kızıl geyik (Cervus elaphus), dünya üstündeki en büyük geyik türlerinden biridir. Kızıl geyik Avrupa'nın çoğu kısmında, Kafkas Dağları bölgesinde ve Hazar Denizi'nin batısında Anadolu'da yaşar.

Püsküllü Geyik

Püsküllü geyik (Elaphodus cephalophus) geyikgiller (Cervidae) familyasından, munçak geyiğinin yakın akrabası olan bir geyik türüdür. Orta Çin, kuzeydoğu Hindistan ve Myanmar'da yaşar.

Ak Kuyruklu Geyik

Ak kuyruklu geyik (Odocoileus virginianus), geyikgiller (Cervidae) familyasından Kuzey Amerika'da sıkça rastlanan, erkeklerinde ağaç dallarına benzer boynuzlar olan, otçul bir yabani hayvan.

Bayağı Geyik

Kızıl geyik (Cervus elaphus), dünya üstündeki en büyük geyik türlerinden biridir. Kızıl geyik Avrupa'nın çoğu kısmında, Kafkas Dağları bölgesinde ve Hazar Denizi'nin batısında Anadolu'da yaşar.

Geyik Dağları

Geyik Dağları, Antalya'nın kuzey doğusunda Dedegöl dağlarının en kuzey noktasından başlayarak Taşeli Platosu'na kadar uzanan Batı Torosların Orta Toroslarla bağlandığı noktada bulunan sıradağlardır. Bu sıradağların kuzeye bakan tepe yamaçlarında yaz aylarında dahi kar ...

Volkan Geyik

Volkan Geyik (d. 21 Mart 1991; Ankara), Türk futbolcu. MKE Ankaragücü'nde oynamaktadır.

Ala Geyik

* Alageyik, Bir geyik türü.* Ala Geyik (film, 1959), Atıf Yılmaz'ın yönettiği 1959 yapımı Türk filmi.* Ala Geyik (film, 1969), Süreyya Duru'nun yönettiği 1969 yapımı Türk filmi.

Ala Geyik (film, 1959)

''Ala Geyik'', başrollerinde Yılmaz Güney ve Pervin Par'nin oynadığı yönetmenliğini ise Atıf Yılmaz'ın yaptığı 1959 yapımı Türk filmidir.