Hakim

Hâkim günümüzde mahkemelerde davaları karara bağlayan, adalet dağıtan kişi, yargıç.

HAKIM (türkçe) anlamı

1. Bilge. Tanrı.

HAKIM (türkçe) anlamı

2. (Arapça) Erkek ismi 1. Her şeye hükmeden
3. hikmet sahibi olan Allah. 2. Hükmeden
4. dava yargılama işine memur olan
5. yargıç. 3. Üstte bulunan. 4. Hekim
6. akıllı
7. becerikli. 5. Kadı
8. vali
9. amir
10. hükümdar
11. emir
1.

Hakim İngilizce anlamı ve tanımı

Hakim anlamları
    (noun) A Mohammedan title for a ruler
2. a judge.(noun) A wise man
3. a physician
4. esp. a Mohammedan.
Hakim tanım:
Kelime: ha·kim
5. Söyleniş: 'hä
6. -k&
7. m
8. İşlev: noun
9. Kökeni: Arabic hAkim
10. : an administrator in a Muslim country
11.
Adli ve idari yargı olmak üzere iki ana kola ayrılan hakimlik mesleği, adli yargı bakımından sadece 4 yıllık lisans eğitimi veren Hukuk Fakültesi mezunları arasından Adalet Bakanlığı'nca ihtiyaca göre açılan sınavlarla seçilirler. İdari yargı hakimleri ise, başta Hukuk Fakültesi olmak üzere programlarında hukuk bilgisine yeterince yer veren Siyasal Bilgiler, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi mezunları arasından sınavla seçilmektedir. Yüksek mahkemeler olan Yargıtay, Danıştay ve Anayasa Mahkemesi'nin hakim üyeleri ise Cumhurbaşkanı tarafından seçilerek atanmaktadır.
hakim isim, eskimiş (haki:m) Arapça §ak³m
1. Bilge. 2. din bilgisi Tanrı.

hâkim

sıfat (ha:kim) Arapça §¥kim
 1 .    Egemenliğini yürüten, buyruğunu yürüten, sözünü geçiren, egemen:
      "Arkasında yavaş fakat çok hâkim bir ses işitmişti."- A. Gündüz.
 2 .  isim  Yargıç:
      "En azılı katili, eli titrek bir hâkim mahkûm eder ve bir Çingene asar."- F. R. Atay.
 3 .    Başta gelen, başta olan, baskın çıkan.
 4 .    Duygu, davranış vb.ni iradesiyle denetleyebilen (kimse):
      "Bir kere sinirlerine bu kadar hâkim oyuncu görmedim."- H. Taner.
 5 .    Yüksekten bir yeri bütün olarak gören.
 6 .   biyoloji  Benzerleri arasında güç ve önem bakımından başta gelen, dominant, başat.
Önceki Paylaşımlar