Nafile

Nafile

Nafile, Arapça kökenli sözcük. İslam dininde, gerek olmamasına rağmen fazladan yapılan ibadetlere verilen isimdir.

NAFILE (türkçe) anlamı

1. Fık: Farz ve vâcibden gayrı mecburiyet olmadığı hâlde yapılan ibadet. Fazladan yapılan iş.
2. Menfaatli olmayan. Ziyâdeden olan.
3. Torun
4. Ganimet malı. Bahşiş. Atiyye.

NAFILE (türkçe) anlamı

5. (Arapça) Kadın ismi - Mal
6. ganimet
ihsan bağış.

NAFILE (türkçe) anlamı

7. yararsız
8. boşa giden
9. boş
10. işe yaramayan.
11. boşuna
12. boş yere.
13. fazladan kılınan (namaz ya da tutulan oruç).

NAFILE (türkçe) ingilizcesi

1. adj. useless
2. vain
3. futile
4. unavailing
5. adv. in vain
6. to no end
7. interj. no dice,

NAFILE (türkçe) fransızcası

1. inutile
2. vain/e
3. futile

NAFILE (türkçe) almancası

1. adv. umsonst
Nafile, Arapça kökenli sözcük. İslam dininde, gerek olmamasına rağmen fazladan yapılan ibadetlere verilen isimdir. İslam'da farz ve vâcib olmayan ibâdetler, "nafile" olarak tanımlanır (sınıflandırılır) ve "nafile ibadetler" olarak adlandırılır. Örneğin, vakit namazları dışında kılınan (farz veya vacib olmayan) namazlara nafile namaz, oruç tutulması şart olmayan günlerde tutulan oruca da nafile oruç denir.

Kaynak

Bu sayfa, online kullanıcı topluluğu tarafından oluşturulan ve düzenlenen özgür ansiklopedi projesi Wikipedia'nın Türkçe versiyonu Vikipedi'deki Nafile maddesinden faydalanılarak veya ilgili madde birebir kopyalanarak hazırlanmıştır. Bu makale, GNU Özgür Belgeleme Lisansı ilkeleri kapsamında, Vikipedi sitesi kaynak gösterilerek özgürce kullanılabilir.

Önceki Paylaşımlar