Büyülü gerçekçilik, normal ya da gerçekçi kabul edilen sanat akımlarında olmaması gereken sihirli ve mantık dışı öğeleri içeren sanatsal akım.

Büyülü gerçekçilik

Büyülü gerçekçilik, normal ya da gerçekçi kabul edilen sanat akımlarında olmaması gereken sihirli ve mantık dışı öğeleri içeren sanatsal akım.

Terim, ilk önce Alman sanat eleştirmeni Franz Roh tarafından değiştirilmiş gerçekliği gösteren bir tabloyu tanımlamak için kullanılmıştır. Daha sonraları ise Venezuelalı Arturo Uslar-Pietri bazı Latin Amerikalı yazarların eserlerini bu şekilde sınıflandırdı. Kübalı yazar Alejo Carpentier (Uslar-Pietri`nin bir arkadaşı) "lo real maravilloso" (yani "harika gerçeklik") terimini ``Bu Dünyanın Krallığı(1949)`` romanının önsözünde kullandı. Carpentier`in önerdiği kavram, içinde doğal ve zorlamasız görünen ama mucizevi olan öğeler barındıran bir tür yükseltilmiş gerçeklikti. Terim popülerliğini 1960`larda ki Latin Amerikan edebiyatının yükselişiyle kazandı. Özellikle Alejo Carpentier, Jorge Luis Borges, Jacques Stephen Alexis, Juan Rulfo, Carlos Fuentes ve Gabriel Garcí­a Márquez bu akımın öncülerindendir. Bu akımdaki son dönem yazarlarına örnek olarak Isabel Allende ve Laura Esquivel verilebilir.

Sonraları terim Jorge Luis Borges, Mikhail Bulgakov veya Ernst Junger gibi erken dönem yazarlarından Salman Rushdie, Günter Grass, Janet Frame ve Angela Carter gibi güncel yazarlara kadar bir çok yazarı kapsadı.

Edebiyat

Büyülü gerçekçilik akımının edebiyatta önde gelen yazarlarından bazıları ve ünlü eserleri şöyle sıralanabilir:



Arketipleri









Kaynaklar

Vikipedi

İlgili konuları ara

Yanıtlar