Ceza Muhakemesi Kanunu kısa adıyla CMK eski adıyla Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (CMUK), Türkiye'de ceza muhakemesinin nasıl yapılacağını, bu yargı sürecine katılanların (hakim, savcı, avukat (müdafi) , müdahil, şüpheli, sanık, hükümlü, hükümözlü, mağdur, suçtan zarar gören, tanık (bilgi sahibi) ve bilirkişiler ile kolluk kuvvetleri ) hak ve yetkileri ile yükümlülüklerini, korumaya ilişkin tedbirleri ve mahkeme kararlarına karşı denetim yollarını Soruşturma ve kovuşturma evrelerinde belirleyen

Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu





Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu
Kanun Numarası 1412
Kabul tarihi 4 Nisan 1929
Yayımlandığı Tarih 20 Nisan 1929
Sayı 1172
Değişiklikler 01.12.1992 - 3842 21/5/1985-3206/83 md. 29/6/1956 - 6763/45 md. 8/6/1936 - 3006/1 md. 5/3/1973- 1696/2 md. 7/1/1981 - 2369/1 md.


CMUK, ``Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu`` sözcüklerinin baş harflerinin bir araya gelmesiyle ortaya çıkan yasanın kısaltılmış ismidir.

Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu ceza yargılamasını düzenler ve kişi güvenliği ve özgürlüğü ile adil yargılanma haklarının yaşama geçmesini sağlar.

Türk polis teşkilatı 2004 yılında adli kolluk kurulmasını öngören Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu (CMUK) tasarısını eleştirmiş ve bunun kolluk kuvvetlerinin görev yapabilmesini engelleyeceğini belirtmiştir.<ref>[1]</ref>

CMUK`un 127. maddesi polisin yakalama yapabileceği durumları sınırlı sayıda belirtmiştir. Buna göre: suçüstü hali, tutuklama müzekkeresinin kesilmesini gerektiren haller ve şüphelinin kimliğini kanıtlayamaması hali dışında polisin yakalama işlemi yapmaması gerekmektedir.

Dış bağlantı



Kaynaklar

Vikipedi

İlgili konuları ara

Yanıtlar