Eski Türkçe Türk dillerinin birbirlerinden ayrılıp uzaklaşmadan önceki haline verilen isimdir. Bu dil Göktürkler tarafından konuşulmuş olan dildir. Çoğu Türk dilleri birbirlerine hala çok yakındır. Sadece bazıları, yani diğerlerinden daha erken ayrılıp izolasyonda kalmış olanları, mesela Çuvaşça, Dolganca, Yakutça, Halaç dili v.s. diğer Türk dillerine uzaktır.

Eski Türkçe

Eski Türkçe Türk dillerinin birbirlerinden ayrılıp uzaklaşmadan önceki haline verilen isimdir. Bu dil Göktürkler tarafından konuşulmuş olan dildir. Çoğu Türk dilleri birbirlerine hala çok yakındır. Sadece bazıları, yani diğerlerinden daha erken ayrılıp izolasyonda kalmış olanları, mesela Çuvaşça, Dolganca, Yakutça, Halaç dili v.s. diğer Türk dillerine uzaktır.

Türk dilleri çok geniş bir alanda yaşayan insanların konuştuklari dillerdir. Aynı zamanda tarihi eskilere uzanır. Eski Türkçe’nin bugünküye göre birçok farklı yanı vardir:

  • Mesela edgü: iyi
D harfi zamanla y harfine dönüşebilir. G harfi zaten y ile benzer bir harf g>ğ>y değişmesi olağan bir değişmedir. Mesela bey sözcüğü eskiden “beg” idi. Zamanla “beğ” oldu ve şimdi “bey”. D>y değişmesini ise şurada görebiliriz: kadġu>kayğu>kaygu>kaygı... Aynı şekilde edgü sözcüğünün de şöyle bir değişmeye uğradığını söyleyebiliriz: edgü>eyyü>eyü>eyi>iyi... Ayrıca nazal n de günümüz Türkiye Türkçesi yazı dilinde kaybolmuştur ( konuşma dilinde vardır. ). Türkçe'nin en eski yazılı metni Orhun kitabelerinin en eski Türk konuşma dili olduğu söylenemez. Çünkü Hunlar döneminde de bir "Hun dili" vardı. Göktürk kitabe dilinin bu dilin evrim geçirmiş hali olması muhtemeldir.

İlgili konuları ara

Yanıtlar