Japon felsefesi

Japon felsefesi hakkında ansiklopedik bilgi

Japonca'da felsefe anlamına gelen "tetsugaku" deyimi, ilk önce Nishi Amane (1826-1894) tarafından kullanılmıştır. Japonların özgün bir felsefeleri yoktur. İlk felsefesel düşünceleri, pek çok uluslarda olduğu gibi, din alanında gelişmiştir. Çin'in Konfüçyüsçülüğü ve Hind'in Budacılığı bu dinsel felsefenin başlıca etkenleridir.

Suse gakuha adıyla anılan Konfüçyüsçü felsefe, giderek, öznel idealist bir akım olan oyomey gakuha'yı doğurmuştur. 17.yüzyılın sonlarına doğru batı düşüncesiyle ilişki kuran Kaybara Ekiken (1630-1714),Muro Kyuso (1658-1734), Yamagata Shunan (1687-1752), İto Jinsay (1627-1735) ve özellikle Ando Shoeki gibi düşünürler özdekçi bir felsefe geliştirmeye başlamışlardır. Ando Shoeki'nin “kesintisiz oluşma kuramı” önemli öğeler taşır. Tanrıtanımaz bir düşünür olan Shoeki, feodal düzene de karşı çıkmakla, yarım kalmış bir devrim niteliğinde de olsa 1867 Japon burjuva devriminin hazırlayıcısı sayılabilir. Shoeki, aynı zamanda, ütopyacı bir toplumculuk anlayışı da geliştirmiş ve özel mülkiyetin kötülüklerin kaynağı olduğunu ileri sürerek toprağın ortaklaşa işlenmesini önermiştir. Bu özdekçi felsefesel anlayışlar daha sonra 18.ve 19. Yüzyıllarda başka düşünürler tarafından geliştirilmiştir. Bununla beraber Nishida Kitaro (1870-1945) gibi düşünürler, bir yandan düşünceci felsefeyi geliştirmeye çalışmışlardır.