men: [man] i. adam, beyaz adam, erkek, insan, uşak, er, işçi, oyun taşı

lam: f. dayak atmak, dövmek, kaçmak

lam: arap abecesinde "l" harfinin adı; dar, çok ince metal parça. ebced hesabında otuz sayısının adı. mikroskopta incelenecek maddelerin üzerine konulduğu dar, uzun cam parçası.

laf: söz, lakırdı; konu, mevzu, bahis. sonuçsuz, yararı olmayan söz; "öyle şey olamaz", "bu sözün hiçbir değeri yok" anlamında, hafifseme yollu kullanılır. konuşma.

kast: ayrıcalıklar bakımından yukarıdan aşağıya doğru kesin ölçülerle sınırlanmış bulunan, en koyu biçimiyle hindistan'da görülen anamalcı dönem öncesi toplumsal sınıfların her biri.

kamer: (Arapça). 1. Ay. 2. Sadık hizmetkâr. 3. Kur'an-ı Kerim'in 54. suresi. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

kamer: ay.

hoe: f. çapalamak i. çapa

hi: ünl. selam!, merhaba!, hey!, baksana!, hayret!

hazen: (Arapça) Kadın ismi - Üzüntü. Gam, keder.

harp: f. harp çalmak, ısrarla belirtmek, durmak i. arp, harp

harp: savaş
müzik dik tutularak parmakla çalınan, üç köşeli ve telli büyük çalgı, arp.

har: birtakım deyimlerde çeşitli anlamlarla geçer. sıcak, kızgın, yakıcı. diken.

hap: f. olmak, meydana gelmek, tesadüf etmek, rastlamak, rastgelmek i. rastlantı, tesadüf, şans, baht

hap: kolayca yutulabilmesi için küçük yuvarlak biçime getirilmiş ilaç. bir içimlik afyon. (çocuk dilinde) yutma sesi.

hak: türe, adalet; geçmiş ve harcanmış emekten doğan yetki. türenin gerektirdiği ya da birine ayırdığı şey, kazanım; kişinin seçme ve davranma olanağı. dava ya da savda gerçeğe uygunluk, doğruluk; pay, hisse.

bozer: (Türkçe) Erkek ismi - Beyaz tenli.

beren: (Türkçe) Erkek ismi - Güçlü, kuvvetli, akıllı.

tecer: (Türkçe) 1. Becerikli. 2. İç Anadolu'da sıradağ. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

talha: (Arapça) Erkek ismi 1. Zamk ağacı. 2. Talha b. Ubeydullah. İslam dinini kabul eden ilk 10 kişiden biri, cennetle müjdelenmiştir.