Franklar

Beş ve altıncı yüzyılda Roma Galya’sını ele geçirdikten sonra buraya kendi adlarını veren ve Baltık’tan geldikleri sanılan Germen asıllı halk.

Franklar

Franklar M.S.V. yy.da Galyayı fetheden Germen kavimleridir. Main Irmağı, Kuzey Denizi, Elster ve Elbe ırmakları arasındaki bölgelerden gelen Franklar, Roma Galyasını fetheden müthiş savaşçılardı. Fransaya bugünkü adını onlar verdi. Batı uygarlığını ancak VII. yy.da benimseyen Franklar aslında, çiftçilik nedir bilmez, savaşçı ve yağmacı insanlardı.

Franklar iki ayrı kavimden oluşuyordu: Ripüerler ve Salienler. Ama Salienler zamanla Frankları egemenlikleri altına aldılar, bu halkın Galyaya girmesi yavaş yavaş oldu. III. yy.da Franklar, Roma ordusunu desteklediler ve ağır ağır imparatorluğun içlerine sızdılar. Böylece, Cambrai ve Kuzey Galyayı işgal ettikten sonra Luvar Irmağına kadar indiler.

Franklar

Frankların asıl menşeleri Ren bölgesindeki Ingveon soyundan gelen Chauk’lara dayanır. Bunlar 254 yıllarında Roma İmparatoru Gallieunus tarafından Ren Nehrinin sağ kıyısına sürüldükten sonra, birtakım eski kavim artıkları ile beraber askeri bir pakt etrafında birleştiler. Ancak kısa bir süre sonra iki kabileye ayrıldılar. Bu kabilelerin ilki Ijeel’deki Sal Franklar, diğeri de Ren’in sağ kıyısında kalan Nehirboyu Franklarıdır. Roma kaynaklarına göre gözüpek ve yağmacı olan bu barbarlar, 258 ve 276 yıllarında Galya’yı iki defa istilaya kalkıştılar. İmparator Postumus’tan itibaren Roma ordusuna yardımcı birlikler veren Franklardan bazıları, Roma ordusunda önemli mevkilere yükseldiler. İmparator Maximlanus 288 yılında düzenlediği bir seferle, Franklara Roma hakimiyetini kabul ettirdi. Her kabile ’federe’ olarak bir sınır kesiminin korunmasını üzerine aldı. Nehirboyu Frankları, imparator tarafından Ren Nehrinin Ruhr ile Main arasındaki sağ kıyıyı korumakla görevlendirildiler. Bu Frank’lar, Moselle vadisine ancak 454’lerden sonra varabildiler. Zamanla Roma ordusu zayıfladıkça Frank’ların hürriyeti arttı. Daha verimli topraklara sahib olmak için imparatorluğun içlerine doğru yayıldılar. Sal Franklarından Clodio II, 440’tan sonra Belçika’yı alıp Cambria Krallığını kurdu. Doornik’teki Sal Franklarının Kralı Childerich ise hala federe durumunda olup, Paris Havzasının merkezini elinde tutan Romalı General Egidius’un emrindeydi. 476’da Batı Roma İmparatorluğunun çökmesinden sonra Childerich’in yerine geçen oğlu Clovic, Egidius’un yerini alan oğlu Syagrius’i yenip öldürdükten sonra, tam bağımsızlığını kazandı. Clovic hükümdarlığı zamanında bütün Frankları hakimiyeti altında topladıktan sonra, Kuzey Galya’yı fethetti. Sal Frankları güneye doğru kayarak bugün Yukarı Normandiya, Picardie, Champagne denilen toprakları ele geçirdiler. Clovic arkadaşlarına Brie (Beauce)de geniş topraklar verdi. Ancak onlar, kendilerinden daha kalabalık olan ve onların adını alan Galya-Roma halkı arasında eridiler. Geride sadece mülklerine verdikleri adlar kaldı ki bunlar da zamanla bazı köylerin adı oldu. Barbar Germanya ile münasebetini devam ettiren ve gücünü onlarla yenileyen Nehirboyu Frankları, Latin dilleriyle Germen dillerinin bugünkü sınırına kadar, Ren Nehrinin sol kıyısına yerleştiler. Bilhassa Sal Franklarının gidişinden sonra, boş kalan bugünkü Flandre’i işgal ettiler. Yedinci yüzyıldan sonra Hıristiyan batının medeniyetini benimsediler. Yağmacılığı tabii bir geçim vasıtası sayan, çiftçilik tekniklerinden yetersiz olan Frankların topraklarında yoğun bir yerleşme ve bütün yurtlarını kaplayan kesif bir ulaştırma sistemleri mevcuttu. Hukuka dair kanunları Sal Kanunu ve Nehirboyu Kanunu adlarını taşıyordu. Romalılardan ve Gotlardan farklı olarak Franklar istila ettikleri yerlerin halkı ile evlenirlerdi. Galya-Roma halkı arasında süratle erimelerinin sebebi belki de bu husustan kaynaklanmaktadır.

İlgili konuları ara

Yanıtlar