Siyer

Siyer, İslam dinbiliminde peygamberlerin, din büyüklerinin, halifelerin hayat hikayesi. Siyer, divan edebiyatında sadece din büyüklerinin değil, hükümdarlar gibi önemli kişilerin hayat hikayesi anlamında da kullanılır.

SIYER (türkçe) anlamı
1. karakterler
2. huylar
hz. muhammet'in yaşamını anlatan kitap.
SIYER (türkçe) anlamı
3. Hz. Muhammed'in hayatını anlatan kitap.

Siyer hakkında detaylı bilgi

Siyer, İslam dinbiliminde peygamberlerin, din büyüklerinin, halifelerin hayat hikayesi.

Siyer, divan edebiyatında sadece din büyüklerinin değil, hükümdarlar gibi önemli kişilerin hayat hikayesi anlamında da kullanılır.

Siyer terimleri

Hanif: İbrahim'in dininden gelenler, muvahhid.

Adnani: Orta Arabistan'da yaşayan göçebe Araplar.

Kabe: Beytullah.

Halime: Sütannesi.

Abdülmuttalib: Dedesi. 578'de öldü. Oğulları: Ebu Talib, Ebu Leheb, Hamza, Abbas.

Hılfülfüdul: İttifak.

Biset: Peygamber gönderilmesi.

Resul: Mucizesi ve kitabı olan peygamber.

Nebi: Mevcut dini yenileyen.

Vahiy: İlahi sözün kalpte zuhuru. Rüya, ses, Cebrail, doğrudan olarak dört kısım.

İlk Müslümanlar: Hatice, Ali, Zeyd, Ebubekir.

Mekkeli saldırganlar: Ebu Cehil, Ebu leheb, İbni Haris, Ümmü Cemil, Hind.

Habeşistan'a göç: 615'de Osman, Rukiyye, Cafer başkanlığında Hıristiyan Necaşi'ye sığınanlar.

Hamza: Peygamberin amcası ve sütkardeşi.

Ömer: Taha suresi okunurken müslüman olan Hattaboğlu.

Hüzün Yılı: 620'de Ebu Talib'in, Hatice'nin vefatları. Taif'teki kabilelerin peygamberi taşlaması.

Akabe Biatları: 621'de 12 ve 622'de 75 Medinelinin müslüman oluşu.

İsra: Peygamberin Mescidi Haram'dan Mescidi Aksa'ya geceleyin götürülmesi.

Mirac: Göğe çıkmak.

Hicret: 622'de Mekke'den Müslümanların Medine'ye göç etmesi. Son göç edenler: Peygamber, Ebubekir, Ali.

Ali: İlk erkek müslüman ve hicrette peygamberin yatağında yatmıştı. Ebu Leheb sayesinde hapisten çıktı. Kuba'da peygamber ve Ebubekir'e katıldı.

Ebubekir: İlk müslümanlardan. Peygamber'le Mekke'den hicret etti. Sevr mağarasında saklandılar. Develeriyle Medine'ye giderken Ümmü Mabed'de konakladılar.

Suraka: Peygamber ve Ebubekir'in ardından giden ödül avcısı. Atı kapaklandı.

Kuba: Hicrette Medine'den önce konaklanılan köy. İlk büyük mescid burada yapıldı.

Ranuna: Mescidi Cuma. İlk cuma kılınan yer.

Muhacirun: Mekke'den medine'ye göç edenler.

Ensar: Yardımcılar. Medineliler.

Eyüp el-Ensari: Medine'de peygambere evini tahsis eden ve 672'deki İstanbul kuşatmasında şehit olan sahabi.

Ashabı Suffa: Mescidi Nebevi'nin bir bölümünde yapılan sofada kalan ashab. İlk darülkurra.

Ezan: 623'de Bilali Habeşi'nin Ömer, Abdullah ibni Zeyd ve birkaç sahabinin de gördükleri rüya üzerine okumaya başladığı namaza çağrı.

seriyye: Devriyeler. Hamza, Ubeyde ibni Haris, Sad ibni EbuVakkas, Abdullah ibni Cahş devriyeleri.

gazve: Peygamberin katıldığı devriye.

Mekkelilerle ilk büyük savaş. Yevmül Furkan. Ebu Leheb'in ölmesi, Ebu Süfyan'ın Mekke başkanı oluşu.

Peygamberin yaralanması, Hamza başta olmak üzere birçok şehit verilmesi.

Biri Maune: Suffa ashabından yetmiş kişinin tuzağa düşürülmesi.

İfk vakası: Ayşe'nin kafile gerisinde gerdanlığını ararken yapayalnız kalması ve Safvan'a tesadüf ederek onunla Medine'ye dönmesinin Abdullah ibni Übeyy tarafından iftiraya dönüştürülmesi.

Ümmehati Müminin: Peygamberin eşleri, müminlerin anneleridir. Hatice, Ayşe, Hafsa, Ümmü Seleme, Zeyneb b.Cahş, Zeyneb Mesakin, Mariye, Ümmü Habibe, Safiye.

Hendek: 627 yılında Medine'nin savunma amacıyla etrafına hendek kazıldı.
İlgili Konu Başlıkları Tümü

Siyer-i Nebi

Siyer-i Nebi, İslam peygamberi Muhammed'in hayatını destanî bir şekilde tasvir bir eser olup, Kahire'de, Memlük sultanı Berkok'un (Berk ok) bir Mevlevî dervişi Erzurumlu Yusuf'un oğlu olan Mustafa'ya yazmasını emrettiği ve 1388 yıllarında tamamlanan bir eserdir. Metin Vakıdî'nin ...

Siyer (Divan Edebiyatı)

Hazreti Muhammed�in yaşam öyküsünü ya da halifeler ve hükümdarların savaş ve barış dönemlerindeki uygulamalarını, ululararası ilişkileri konu edinen düz yazı biçimidir.

Gazve

Gazve(Arapça:غزوØé), Muhammed'in İslam Ordusu'nun başında bizzat katıldığı askeri harekatlardır. 27 tane gazve gerçekleştirildi.İbn Hişam, Síre, c. III, s. 608, 609

Nabi

Nabi on yedinci ve on sekizinci yüzyıl Osmanlı dîvan şâirlerinden. Asıl adı Yûsuf’tur. 1642’de Urfa’da doğdu ve 1712’de İstanbul’da vefât etti. Hacı Gaffarzâdeler isimli bir ulemâ âilesinden olup, iyi bir tahsil gördü. Arabîyi ve Fârisîyi bu dilde şiir yazacak kadar ...

Osmanlıca

Kasgarli Mahmud'un Dîvân'inda bahsettigi Oguz ve Hâkâniye diye adlandirdigi iki edebi siveden birî olan Oguz Türklerinin kullandigi dilin devami olan ve Tüklügün îslâmi devlet içinde gelisen, Osmanli hanedanina nisbetle, devlete ve resmî yazisma diline sâmil olarak Osmanlica adini ...

Zehebi

Zehebi fıkıh, hadis ve tarih alimi. İsmi, Muhammed bin Ahmed bin Osman bin Kaymaz bin Abdullah et-Türkmani el-Mısri, künyesi Ebu Abdullah, lakabı ise Şemsüddin'dir. Babası Şihabüddin Ahmed'in kuyumculuk sanatındaki maharetinden dolayı, Zehebi, yani “kuyumcu” diye Ünlü ...

Divan Edebiyatı

Türklerin İslâmiyet’i kabul etmeleriyle on birinci asırda Karahanlılar devrinde Mâverâünnehr’de ve on üçüncü asırda bilhassa Anadolu’da ortak İslâm kültür ve medeniyetinin te’sirinde ortaya koydukları edebiyat. Dîvân edebiyatı, başlangıçta, dîvân kelimesinin ...

Zina

Zina etmek, bir kadınla nikâhsız veya haksız olarak cinsel temasta bulunmak. Arapça "zenâ" fiilinden mastar. Zinanın sözlük ve terim anlamı birdir.

Ensar

Ensar Hicretten sonra Peygamberimize ve Mekke’den gelen Müslümanlara (muhacirlere) yakın alaka gösterip, malları, mülkleri, bedenleri ve diğer varlıklarıyle onlara yardım eden Medineli Müslümanlara verilen ad. Ensar, Arapça bir kelime olup, lügatta “yardımcılar” manasına ...

Ahteri

Osmanlı devri alim ve lügatçısı. Asıl adı Muslihiddin Mustafa bin Şemseddin’dir. Afyonkarahisar’da doğdu.

Devletler Hukuku

Devletler Hukuku Alm. Internationales Recht, Fr. Droit İnternational, İng. İnternational Law. Bağımsız devletlerle milletlerarası kuruluşların uymak zorunda olduğu hukuk kurallarının bütünü. Bu hukuka, Devletlerarası Hukuk, Milletlerarası Hukuk ve Devletler Umumi Hukuku da ...

Zındık

Zındık (, ''Zındik'', , ''Zendik''), İslam'da, Müslüman göründüğü halde gerçekte İslami inanış ve öğretileri benimsemeyen kişiler için kullanılır. Daha geniş biçimde Tanrı'ya ve ahirete inanmayan (dinsiz) anlamına gelir.